Przejdź do treści

Projekty Naukowe

VESTA

Vocational Education with Embedded Social inclusion Tactics for Autistic people (VESTA)

Szczegóły Projektu
LEONARDO DA VINCI Partnerships Project 2012-2014
Kraje partnerskie: Polska, Czechy, Litwa, Grecja
Nr umowy: 2012-1-PL1-LEO04-28080-7

Streszczenie Projektu
Głównym celem projektu jest opracowanie programu kształcenia zawodowego w wybranych obszarach działalności dla osób z autyzmem. Cel projektu jest istotnie związany z europejskim priorytetem – podnoszeniem kompetencji zawodowych osób niepełnosprawnych.

Osoby z autyzmem, ze względu na specyfikę psychospołecznego funkcjonowania (zaburzenia komunikacji, interakcji społecznych i zachowania stereotypowe), stanowią grupę niepełnosprawnych szczególnie narażoną na wykluczenie i marginalizację. Dorosłe osoby z autyzmem doświadczają licznych trudności w kwestiach związanych z organizacją codziennego życia, takich jak: np. załatwianie spraw urzędowych, zawieranie nowych znajomości, radzenia sobie ze stresem w nowej sytuacji, poszukiwanie pracy. Konieczne jest więc znalezienie rozwiązań pozwalających na praktyczne rozwijanie tych umiejętności społecznych i zawodowych, które mogą stanowić podstawę samodzielnej egzystencji i integracji społecznej osób z autyzmem.

Osiągnięcie celu i wypracowanie założonych rezultatów możliwe będzie dzięki:

– ocenie pozytywnych doświadczeń instytucji partnerskich i krajów w zakresie metod kształcenia zawodowego dla młodzieży i młodych dorosłych z autyzmem
– analizie zawodowych specjalnych potrzeby i kompetencji osób z autyzmem w kontekście specyfikacji technicznej stanowiska pracy

Rezultaty projektu będą stanowiły:

1. multimedialny program dydaktyczny do samokształcenia w zakresie wybranych kompetencji zawodowych, Program dostępny na będzie na DVD w pięciu językach (PL, LT, EL, CZ, EN) i będzie zawierał następujące elementy: -podstawową wiedzę niezbędną na stanowisku pracy dostępnym dla osób z autyzmem -praktyczne umiejętności i kompetencje związane pełnienie obowiązków zawodowych
2. materiały dydaktyczne dla asystentów osób z autyzmem
3. praktyczne szkolenia zawodowe dla osób z autyzmem w instytucjach partnerskich
4. praktyczny trening dla asystentów osób z autyzmem w instytucjach partnerskich
5. strona www projektu http://vesta3.webnode.gr i ulotki reklamowe
6. konferencja naukowa http://autyzmkrakow.eu/konferencja/en

EDUROB

Educational Robotics for People with Learning Disabilities

Celem projektu EDUROB (2014-2016) jest wykorzystanie robotyki edukacyjnej w procesie wspomagania rozwoju uczniów z niepełnosprawnością.

Poznawcze, motywacyjne i osobowościowe uwarunkowania skłonności do ryzyka u adolescentów i młodych dorosłych

Szczegóły Projektu
Kierownik: dr Tomasz Smoleń
Wykonawcy: dr Joanna Frytdr Karolina Czernecka
Asystenci: mgr Amelia LaTorre, dr Monika Szczygieł
Konkurs: Sonata Bis (NCN)

Streszczenie Projektu
Adolescencja jest okresem rozwojowym, którego charakterystycznymi cechami są m.in. poszukiwanie doznań, potrzeba przebywania z rówieśnikami, impulsywność i skłonność do ryzyka. W ciągu ostatniej dekady dokonał się znaczący postęp w zakresie rozumienia poznawczych i motywacyjnych uwarunkowań skłonności do ryzyka, a zwłaszcza jej neurobiologicznego podłoża. Dotychczasowe badania nie rozstrzygnęły jednak kilku istotnych kwestii. Po pierwsze, nie jest jasne, na ile skłonność do ryzyka u młodzieży wynika ze słabości procesów kontroli w warunkach pobudzenia, na ile zaś z obecności specyficznych bodźców motywacyjnych (np. nagród, rówieśników) i przyjętej w ich obliczu strategii. Innymi słowy, nie wiadomo dokładnie, w jakich warunkach podejmowanie ryzyka ma charakter impulsywny, a w jakim kontrolowany, służący osiągnięciu rozmaitych celów. Po drugie, zagadnieniem interesującym a mało zbadanym jest adaptacyjna funkcja ryzyka – szczególnie, jak wraz z wiekiem zmienia się to, czemu służą zachowania ryzykowne. Po trzecie, nie ustalono, w jakim stopniu dorastający różnią się między sobą w zakresie skłonności do ryzyka oraz jakie mechanizmy powodują, że u części osób utrzymuje się ona w okresie dorosłości.

Celem naukowym projektu jest określenie, jaka jest relacja pomiędzy sprawnością kontroli poznawczej, obecnością bodźców motywacyjnych oraz cechami osobowości a skłonnością do ryzyka u adolescentów (14-16 lat), w porównaniu do młodych osób dorosłych (22-24 lata i 30-35 lat). Zaprojektowaliśmy cztery badania eksperymentalne, w których będziemy testować między inymi: (a) jak możliwość zdobywania nagród i obecność rówieśnika wpływają na skłonność do ryzyka i sprawność procesów kontroli poznawczej u osób w różnym wieku; (b) jak zmienia się z wiekiem zależność pomiędzy skłonnością do ryzyka a tendencją do eksploracji środowiska, zdolnością do odraczania nagród i oceną ich wartości. Te dwa pytania badawcze pozwolą nam spojrzeć na uwarunkowania skłonności do ryzyka z dwóch perspektyw: z jednej strony – dlaczego, a z drugiej – po co adolescenci i młodzi dorośli podejmują ryzyko. Zachowania ryzykowne pełnią ważną rolę w funkcjonowaniu ludzi, niosąc ze sobą korzyści i straty w wymiarze jednostkowym i społecznym. Zrozumienie ich uwarunkowań przyczyniłoby się do rozwoju wiedzy nie tylko w psychologii, ale także, w naukach o zdrowiu, ekonomii i socjologii.

Wychwiania ciała jako korelat reakcji na niespójności w sztuce współczesnej

Szczegóły Projektu
Kierownik: dr Joanna Ganczarek
Konkurs: Miniatura (NCN)

Streszczenie Projektu
Sztuka współczesna jest wymagająca dla widza, gdyż często narusza klasyczne reguły przedstawiania a wiedza widzów na temat sztuki współczesnej jest zazwyczaj ograniczona. Mimo to, jest ona często doceniana. W konsekwencji klasyczna koncepcja fluencji mówiąca o tym, że płynne, bezwysiłkowe przetwarzanie wiąże się z wyższą oceną estetyczną dzieła (Reber, Schwarz, Winkielman, 2004), może nie być adekwatna do opisu reakcji na złożone, niespójne bodźce, które zamiast płynności wywołują wysiłek poznawczy i stanowią wyzwanie. Głównym celem proponowanego projektu jest zbadanie tego, w jaki sposób ów wysiłek poznawczy oraz obecność niespójności wiążą się z wychwianiami ciała. W szczególności badanie ma na celu określenie relacji pomiędzy wychwianiami ciała a (1) subiektywnym odczuciem wysiłku poznawczego oraz (2) niespójnościami w dziele sztuki.

Niespójności w dziele sztuki mogą mieć wiele różnych wymiarów, tutaj natomiast planowane jest skoncentrowanie się na tzw. niespójnościach semantycznych oraz niespójności kontekstowej związanej z tytułem pracy. Niespójności semantyczne zdefiniowane są jako niespójność odnosząca się do treści dzieła tj. kiedy w obrazie (1) pojawia się obiekt nie pasujący do ogólnego znaczenia sceny lub (2) relacja pomiędzy obiektami w obrazie jest nietypowa. Wyniki badań przeprowadzonych dotychczas przez autorkę (artykuły w recenzji) wskazują na to, że taka definicja niespójności dobrze odzwierciedla ważną część wysiłku poznawczego w kontakcie ze sztuką współczesną. Drugą formą niespójności może być niespójność tytułu z tym, co zostało przedstawione na obrazie. Wpływ tytułu na ocenę estetyczną oraz rozumienie pracy jest dobrze udokumentowany w literaturze (np. Mullenix, Pilot, Steeves, Burns, 2018), natomiast wpływ obecności niespójnego tytułu na wysiłek poznawczy i związane z nimi reakcje fizjologiczne był badany, zgodnie z moją wiedzą, wyłącznie raz. Gerger i Leder (2015) zbadali wpływ niespójnego tytułu na reakcje mięśni mimicznych – zaobserwowano relację pomiędzy aktywnością mięśnia marszczącego brwi a wysiłkiem poznawczym wynikającym z niespójnego tytułu.

W proponowanym projekcie zakłada się pomiar innego wskaźnika reakcji fizjologicznych tj. wychwiań ciała, które odzwierciedlają aktywność układu równowagi widza. Większość psychofizjologicznie zorientowanych badań w obszarze estetyki empirycznej opiera się na wykorzystaniu neuroobrazowania bądź rejestracji ruchów oczu. Pomiar wychwiań ciała, tj. wahań punktu ciężkości ciała w pozycji stojącej, był natomiast stosowany bardzo rzadko. We wcześniejszych badaniach wychwiania ciała były badane w kontekście percepcji kompozycji i głębi (Kapoula, Adenis, Le, Yang, Lipede, 2011; Ganczarek. Ruggieri, Nardi, Olivetti Belardinelli, 2015) oraz ruchu (Kapoula i Gaertner, 2015), natomiast niniejsze badanie wnosi nowatorskie użycie rejestracji wychwiań jako korelatu reakcji na niespójności w sztuce współczesnej. Przydatność tej formy reakcji fizjologicznej do śledzenia wysiłku poznawczego jest udokumentowana w innych obszarach badawczych, gdzie zaobserwowano wpływ zadań poznawczych (np. Stoffregen, Pagulayan, Bardy, Hettinger, 2000) na zmniejszenie wychwiań ciała. Analogicznie w proponowanym badaniu pilotażowym zakłada się, że wysiłek poznawczy (H1) oraz obecność niespójności (H2) będą wiązać się z większą stabilnością posturalną. Dodatkowo, w oparciu o literaturę (np. Muth i Carbon, 2013) zakłada się, że subiektywne szacowania wysiłku poznawczego będą korelować z oceną estetyczną prac (H3). Planowane badanie pilotażowe ma na celu weryfikację tych hipotez oraz przetestowanie przydatności pomiaru wychwiań w kontekście percepcji sztuki.

Najnowsze Posty